Οι επιλογές 1 και 2 είναι σωστές, γιατί όταν εμφανίζονται πεζοί πάνω ή πολύ κοντά στο οδόστρωμα (ιδίως σε στενό επαρχιακό δρόμο και μέσα σε στροφή με περιορισμένη ορατότητα) ο κανόνας είναι «οδηγώ με βάση αυτό που βλέπω και μπορώ να σταματήσω εγκαίρως». Αυτό σημαίνει ότι μειώνεις έντονα ταχύτητα, είσαι έτοιμος να σταματήσεις ανά πάσα στιγμή και περνάς με ταχύτητα βηματισμού αν χρειάζεται, ώστε να μην τους αιφνιδιάσεις και να έχεις χρόνο αντίδρασης αν κάνουν ένα βήμα προς το δρόμο.
Το να οδηγείς όσο γίνεται πιο δεξιά βοηθά για δύο λόγους: πρώτον, κρατάς καθαρά τη λωρίδα σου και δεν «ανοίγεις» προς το αντίθετο ρεύμα μέσα στη στροφή, όπου μπορεί να έρθει όχημα που δεν φαίνεται. Δεύτερον, δείχνεις προβλέψιμη πορεία και αποφεύγεις απότομους ελιγμούς την τελευταία στιγμή. Αν όμως οι πεζοί είναι στη δεξιά άκρη, το «δεξιά» δεν σημαίνει να τους κολλήσεις· σημαίνει να μείνεις σωστά στη δεξιά πλευρά της πορείας σου, μειώνοντας ταχύτητα, και να περάσεις μόνο όταν είναι ασφαλές, με επαρκή πλευρική απόσταση.
Η επιλογή 3 δεν είναι σωστή, γιατί «προσπερνώ τους πεζούς» υπονοεί ενέργεια σαν κανονική προσπέραση. Με πεζούς σε στενό δρόμο και σε στροφή, προτεραιότητα έχει η προσαρμογή της ταχύτητας και η ασφάλεια, όχι το να τους περάσεις γρήγορα. Πρακτικά: πρώτα φρενάρεις/ετοιμότητα στάσης, μετά περνάς μόνο αν χωράς χωρίς να παραβιάσεις την ασφάλεια ή να μπεις επικίνδυνα στο αντίθετο ρεύμα.