Γιατί δεν πρέπει να οδηγεί κανείς σ’ ένα μεγάλο και απότομο κατήφορο με πατημένο το συμπλέχτη;

Σε μεγάλη και απότομη κατηφόρα δεν πατάμε συμπλέκτη γιατί ουσιαστικά “αποσυνδέουμε” τον κινητήρα από τους τροχούς και το αυτοκίνητο ρολάρει ελεύθερα. Έτσι χάνεται η πέδηση του κινητήρα, δηλαδή η φυσική επιβράδυνση που προσφέρει ο κινητήρας όταν έχεις ταχύτητα στο κιβώτιο και αφήνεις το γκάζι. Η σωστή πρακτική είναι να κατεβάζεις σχέση έγκαιρα (πριν πάρεις ταχύτητα στην κατηφόρα) ώστε να κρατάς σταθερή και ελεγχόμενη ταχύτητα με λιγότερη χρήση φρένων.

Επειδή χωρίς πέδηση κινητήρα θα χρειαστείς να φρενάρεις πολύ περισσότερο και για περισσότερη ώρα, τα φρένα φθείρονται άσκοπα και κυρίως υπερθερμαίνονται. Σε μεγάλη κατηφόρα αυτό είναι επικίνδυνο, γιατί όταν ζεσταθούν υπερβολικά μπορεί να μειωθεί σημαντικά η αποτελεσματικότητά τους (φαινόμενο “ξεθωριάσματος” φρένων), άρα να μην μπορείς να σταματήσεις ή να επιβραδύνεις όπως πρέπει.

Η απάντηση 3 δεν είναι ο βασικός λόγος εδώ: το σερβόφρενο γενικά δουλεύει, αλλά η απώλεια ελέγχου και η υπερφόρτωση των φρένων από την οδήγηση με πατημένο συμπλέκτη είναι οι κρίσιμοι κανόνες που εξετάζονται. Για παρόμοιες ερωτήσεις, θυμήσου τον κανόνα: σε κατηφόρα “ίδια σχέση στην κατηφόρα όπως θα έβαζες για να ανέβεις” και αφήνεις τον κινητήρα να βοηθάει στο φρενάρισμα.